-சுகத் வசந்த டி சில்வா-
இலங்கையின் முதல் பார்வைக் குறைபாடுள்ள நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான தேசிய மக்கள் சக்தியின் தேசியப் பட்டியல் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுகத் வசந்த டி சில்வாவின் நாடாளுமன்றத்தில் முதல் உரை -"இது ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கதை. இது பல வழிகளில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கதாக மாறுகிறது. இலங்கை நாடாளுமன்ற வரலாற்றில் 76 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மாற்றுத்திறனாளி ஒருவருக்கு நாடாளுமன்ற இடங்கள் வழங்கப்படுகின்றன. மாற்றுத்திறனாளி ஒருவருக்கு நாடாளுமன்ற இடங்கள் தற்செயலாகவோ அல்லது வானத்திலிருந்து விழுந்த ஒன்றாகவோ வழங்கப்படுவதில்லை. இந்த வரலாற்று தருணத்தை அடைய கடுமையாக உழைத்த ஒரு குழு உள்ளது. ஒரு அரசியல் தலைமை உள்ளது. எனது சமூகத்தின் சார்பாக, கிட்டத்தட்ட 1.7 மில்லியன் மாற்றுத்திறனாளி சமூகத்தின் சார்பாக நான் அவர்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். மாற்றுத்திறனாளிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்த இந்த உச்ச சபைக்கு நேரடி பிரதிநிதித்துவம் தேவை என்பதை தேசிய மக்கள் சக்தி மட்டுமே புரிந்துகொண்டது. அவர்கள் அந்த உணர்திறனை எவ்வாறு வளர்த்துக் கொண்டனர்?
இது கடந்த கால அரசியல் பிரச்சார இயந்திரத்தின் ஒரு பகுதியாக, தேசியப் பட்டியலுக்கான புள்ளிகளைப் பெறுவதற்கான ஒரு வழியாக, ஒரு அரசியல் தந்திரமாக முன்வைக்கப்பட்டது. இந்த நாடாளுமன்றத்தில் நான் இருப்பதைப் பார்த்தாலே இது ஒரு அலங்காரம் அல்ல என்பது புரியும்.
என்ன செய்ய முடியும்?
மறுபுறம், மாற்றுத்திறனாளி ஒருவர் இங்கு என்ன செய்ய முடியும் என்று பலர் கேட்டார்கள். அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் எனது சக எம்.பி.க்களிடம் இதை நான் நிரூபித்துக் காட்டுவேன் என்பதை நான் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். இந்தப் பணிக்கு பங்களித்த தேசிய மக்கள் சக்தியின் தலைமைக்கும், 1.7 மில்லியன் மாற்றுத்திறனாளி சமூகத்திற்கும் நான் நன்றி தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். அது மட்டுமல்லாமல், இந்தப் பணியை நான் எளிதாகச் செய்ததற்காகத் தலைவர், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் நாடாளுமன்ற ஊழியர்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்.
நான் முன்பே சொன்னது போல், இலங்கையில் உங்களுடன் சுவாசிக்கும் ஒன்றரை மில்லியன் மாற்றுத்திறனாளிகள் உள்ளனர். நாடாளுமன்றத்தில் கூட, நான் ஒரு மாற்றுத்திறனாளியாக வாழ்கிறேன், நீங்கள் ஒரு மாற்றுத்திறனாளி அல்லாதவராக வாழ்கிறீர்கள். நாங்கள் தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். வாதிடுகிறோம்.
மாற்றுத்திறனாளி என்பவர் யார்?
இந்த மாற்றுத்திறனாளி யார்? மாற்றுத்திறனாளிகள் இந்த உலகத்திற்கு அழகைக் கொண்டு வரும் தூதர்கள் என்று நான் தனிப்பட்ட முறையில் நம்புகிறேன். நீங்கள் காணும் அழகான படைப்பு பன்முகத்தன்மையில் உள்ளது என்பதை நாங்கள் அறிவோம். பன்முகத்தன்மை என்பது அழகு உருவாக்கப்படும் இடமாகும். பார்வையுடைய மாண்புமிகு சபாநாயகர் தலைமையிலான இந்த உறுப்பினர்களில், பார்வையற்ற நானும் ஒருவன். இது பன்முகத்தன்மையை உருவாக்கியுள்ளது. அதே நேரத்தில், ஏன் என் உரையை சைகை மொழியில் மொழிபெயர்க்கிறீர்கள்?
எனக்குக் கேட்கத் தெரிந்தாலும், என்னைப் போல நன்றாகக் கேட்காத லட்சக்கணக்கான மக்கள் இருக்கிறார்கள். இது அவர்களின் தொடர்புத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கும் இந்தச் செய்தியை தெரிவிப்பதற்கும் செய்யப்படுகிறது. இத்தகைய பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஆளுமைகளைக் கொண்ட மக்களால்தான் மனித சமூகத்தின் பன்முகத்தன்மையும் அழகும் உருவாக்கப்படும். நான் அதற்கு பங்களிக்கும் ஒருவர். இந்த நாட்டில் வாழும் 1.7 மில்லியன் மாற்றுத்திறனாளிகள், நான் உட்பட, இந்த சமூகத்திற்கு அழகைக் கொண்டு வருபவர்கள்.
நமது பாரம்பரியம் என்ன?
கேள்வி என்னவென்றால், இந்த அழகான குறைபாடுகள் கொண்ட அணி எந்த மாதிரியான சூழ்நிலையைப் பெற்றுள்ளது? இந்த நாடாளுமன்றம் சுமார் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திறக்கப்பட்டபோது, ஒரு சிறு குழந்தையாக, நான் அந்த நிகழ்வை வானொலியில் கேட்டேன். பாராளுமன்ற உறுப்பினர் சரத் முத்தெட்டுவேகம ஆற்றிய உரையின் சில பகுதிகள் எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது. ஆனால் கடந்த நான்கு அல்லது ஐந்து ஆண்டுகளாக, எனது இயலாமையைக் குறைத்து மதிப்பிடும் வார்த்தைகளைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். மற்ற குறைபாடுகளை குறைத்து மதிப்பிடும் வார்த்தைகள். இந்த நாடாளுமன்றத்தில் அவதூறான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவதை அனுமதிக்காதீர்கள் என்று நான் தலைவரிடம் கேட்டுக்கொள்கிறேன். அந்த வார்த்தைகளால் கோடிக்கணக்கான மாற்றுத்திறனாளிகள் வேதனைப்படுகிறார்கள் என்பதை நீங்கள் கற்பனை செய்ய வேண்டும்.
இந்த இயலாமை என்பது நாம் வலுக்கட்டாயமாகவோ, விருப்பத்தினாலோ அல்லது வற்புறுத்தலால் மரபுரிமையாகப் பெற்ற ஒன்றல்ல. ஆனால் நாம் இந்த இயலாமையுடன் வாழ்க்கையை விட்டுக்கொடுக்காதவர்கள், மாறாக வாழ்க்கையை நேசிப்பதன் மூலம் இடைவிடாமல் போராடுபவர்கள். இந்த மக்களின் வாழ்க்கை நிலை என்ன?
சட்டங்கள் மற்றும் சுற்றறிக்கைகளின் தலைவிதி
நம்புவீர்களா? 1988 ஆம் ஆண்டு, மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு மூன்று சதவீத வேலைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று ஒரு சுற்றறிக்கை வெளியிடப்பட்டது. அதன் பிறகு எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன? மக்கள் தொகை மற்றும் புள்ளிவிவரத் துறையின் சமீபத்திய அறிக்கையின்படி, 71 சதவீத மாற்றுத்திறனாளிகள் வேலையில்லாமல் உள்ளனர். அரசாங்கமாக, நாங்கள் நிச்சயமாக இதற்கான பதில்களைத் தேடுகிறோம்.
இந்த நிலையை மரபுரிமையாகக் கொண்ட கடந்த கால அரசாங்கங்கள், இந்த சமூகத்தை இந்தத் துயர வாழ்க்கையிலிருந்து விடுவிக்க எதுவும் செய்யவில்லை. நான் ஒரு உதாரணம் தருகிறேன். இலங்கையில் மாகாண சபை முறைமை நடைமுறையில் உள்ளது. மாகாண சபையிலிருந்து மாகாண சபைக்கு ஒரே ஒரு சட்டம் கூட பொருந்தாது. அது ஒரு துரதிர்ஷ்டவசமான சூழ்நிலை. அமைச்சரவை முடிவின்படி பட்டதாரி ஆசிரியர்களுக்கு வேலை வழங்க முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மத்திய மாகாண சபை அதை செயல்படுத்தவில்லை. மேல் மாகாண சபை அதை செயல்படுத்தவில்லை.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, பார்வைக் குறைபாடுள்ள மற்றொரு குழுவினர், அவர்களில் பெரும்பாலோர், பட்டம் பெற்ற பிறகும், தங்கள் தாய்மார்கள் கொடுத்த பாலின் கடனை அடைக்க முடியாமல், தங்கள் வீடுகளில் சிக்கித் தவிக்கின்றனர். எனக்கு தீர்வுகள் தேவை. பட்டம் இல்லாத லட்சக்கணக்கான மக்கள் இயலாமை சலுகைகளில் அரிதாகவே உயிர் பிழைக்கின்றனர்.
நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?
நாங்கள் முன்வைக்கும் வரவு செலவுத் திட்டத்தில், மாற்றுத்திறனாளி சமூகத்திற்கு வழங்கப்படும் உதவித்தொகை 7,500 லிருந்து 10,000 ஆக உயர்த்தப்படும் என்பதை மிகத் தெளிவாக வலியுறுத்த விரும்புகிறேன்.
ஆனால் இந்த கொடுப்பனவு 100% சார்பு மனநிலையுடன் வழங்கப்படுவதில்லை. சமூக அதிகாரமளித்தல் மூலம் தொழிலாளர் சக்திக்கும் நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும் தீர்க்கமாக பங்களிக்கக்கூடிய குடிமக்களாக அவர்களை மாற்றுவதற்குத் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்கும் பொறுப்பை தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது.
முந்தைய அரசாங்கங்கள் நிறைவேற்றத் தவறிய தேசிய மற்றும் சர்வதேச பொறுப்பை நிறைவேற்றுங்கள். இலங்கை 2006 ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மாற்றுத்திறனாளிகளின் உரிமைகள் தொடர்பான மாநாட்டில் கையெழுத்திட்டது. இது 10 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இதற்கு இணங்கக்கூடிய ஒரு சட்டத்தை இயற்றுவது இன்னும் சாத்தியமில்லை. இயற்றப்படும் சட்டம் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சாசனத்திற்கு இணங்க வேண்டும். இது கொள்கைகளையும் 25 உரிமைகளையும் கொண்டுள்ளது. மறுபுறம், அந்த சாசனத்தின் பிரிவு 33, பொதுத்துறையாக நாம் எவ்வாறு ஒரு நிறுவன கட்டமைப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்பதை நம்மை கட்டாயப்படுத்துகிறது, நம்ப வைக்கிறது. அந்த நிறுவன முறை, மாற்றுத்திறனாளிகளின் தீவிர பங்கேற்பைக் கோருகிறது. அந்தத் தீவிர பங்கேற்பு இல்லாமல், இந்த மாற்றுத்திறனாளி சமூகம் உண்மையான பலன்களை அனுபவிக்க முடியாது. அதைத் தடுக்க, இந்த ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சாசனத்தின் மூலம் ஒரு புதிய மசோதாவை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்று நாங்கள் முன்மொழிகிறோம்.
அத்தியாவசிய அணுகலை இழக்கும் மாற்றுத்திறனாளி சமூகங்கள்
நம்மிடம் உள்ள தற்போதைய சட்டம் 28 ஆண்டுகள் பழமையானது. இது 1996 இல் கொண்டுவரப்பட்டது. இந்த மசோதா நமக்கு மூன்று உரிமைகளை வழங்கியது. கல்விக்கான அணுகல். வேலைவாய்ப்புக்கான அணுகல். தொழில் பயிற்சிக்கான அணுகல். நான் குறிப்பிட்ட வேலையில்லாத மற்றும் சார்ந்திருக்கும் 71 சதவீத மக்களிடமிருந்து வேலைவாய்ப்புக்கான அணுகல் எந்த அளவிற்குத் தெளிவாகிறது. நீங்கள் கல்வி கற்கும் வாய்ப்பை எவ்வாறு பெற்றீர்கள்? ஒருங்கிணைந்த வகுப்பறையில் கற்க எங்களிடம் வசதிகள் இல்லை. இது அனைத்து மாற்றுத்திறனாளி குழுக்களுக்கும் பொருந்தும்.
தொடர்பு வசதிகள் இல்லாததால் காது கேளாதோர் சமூகம் கல்வியை இழந்துள்ளது. பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள் மற்றும் அவர்களுக்குத் தேவையான கருவிகள் இல்லாததால், பார்வைக் குறைபாடுள்ள சமூகம் கல்வியைத் தவறவிடுகிறது. வகுப்பறையை அணுக முடியாத பிற குறைபாடுகள் உள்ள சமூகங்கள் கல்வியை பாதியில் நிறுத்தி வருகின்றன. அறிவுசார் குறைபாடுகள் உள்ள குழுக்களுக்கு நிலைமை இன்னும் தீவிரமானது. இது போன்ற சூழலில், ஒரு மசோதாவில் கல்விக்கான அணுகலைக் கொண்டிருப்பது பயனற்றது. நீங்கள் தொழில் பயிற்சி பெற்றாலும் கூட, அது ஒன்றே. நமக்கு ஏற்றவாறு தொழிற்பயிற்சி படிப்புகள் நவீனமயமாக்கப்படவில்லை. இத்தகைய நவீனமயமாக்கல் இல்லாமல், மாற்றுத்திறனாளிகள் நாட்டின் உற்பத்திக்கு தேவையான அளவிற்கு பங்களிக்க வாய்ப்பு இருக்காது.
பிரச்சனை என்னவென்றால், 26 ஆண்டுகள் பழமையான 1996 சட்டம், மாற்றுத்திறனாளிகள் தங்கள் உரிமைகள் மீறப்பட்டுள்ளதாகக் கூறி நீதிமன்றத்திற்குச் செல்லும் வாய்ப்பை வழங்கவில்லை. ஏற்பாடுகள் செய்யப்படவில்லை. ஆனால் நான் மரியாதையுடன் சொல்ல வேண்டும், டாக்டர் அஜித் சி. மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான அணுகல் பிரச்சினையை திரு. பெரேரா உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு எடுத்துச் சென்றார். அந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டு 14 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. ஆனால் முந்தைய அரசாங்கங்கள் எதுவும் அந்த முடிவை களத்தில் யதார்த்தமாக்கவில்லை, மேலும் இந்த மாற்றுத்திறனாளி சமூகம் பொது வசதிகளை அனுபவிக்க தேவையான சூழலை உருவாக்கவில்லை. மிகவும் வருத்தமாக இருக்கிறது. இவ்வளவு மாற்றுத்திறனாளிகள் இருந்தாலும், பொது போக்குவரத்தில் அவர்களுக்கு அணுகக்கூடிய ஒரு பேருந்து அல்லது ரயில் பெட்டி கூட இல்லை. மாற்றுத்திறனாளிகள் கண்களைத் திறந்து தெருவைப் பார்க்கும்போது ஏன் தெரிவதில்லை என்பதற்கான பதில் அங்கேயே உள்ளது.
நாங்கள் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம்.
பொதுப் போக்குவரத்து மற்றும் பொது நிறுவனங்களுக்கான அணுகல் குறித்த உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை இப்போதே செயல்படுத்த வேண்டும் என்று நாங்கள் முன்மொழிகிறோம். அரசு நிறுவனங்களுக்கு அந்த ஆலோசனையை வழங்க. மாற்றுத்திறனாளிகள் மீது பௌதீக சூழலால் விதிக்கப்படும் தடைகளை நீக்குதல், அந்த வெற்றியை அவர்கள் பெற அனுமதித்தல், அவர்களுக்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்குவதைத் தடுக்கும் விலை தொடர்பான பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க வரிச் சலுகை வழங்குதல் ஆகியவற்றை நாங்கள் வலியுறுத்துகிறோம். மாற்றுத்திறனாளி சமூகம் கௌரவமான வாழ்க்கையை வாழத் தயாராக உள்ளது. அரசாங்கமாக நாங்கள் அதற்கு உறுதிபூண்டுள்ளோம் என்றும், இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தருணத்தை எங்களுக்கு வழங்கிய உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி தெரிவிக்கிறேன் என்றும் கூறி நிறுத்துகிறேன்.
மிக்க நன்றி!
தேசிய மாற்றுத்திறனாளிகள் முன்னணி, Medialk Talks யூடியூப் சேனலுடன் நடத்திய கலந்துரையாடல். <iframe width="1054" height="593" src="https://www.youtube.com/embed/XuEm8-Or4Y8" title="ඔවුහු ඡන්ද ලක්ෂ 17ක් විතරමද? | Tharindu Jayawardhana | Shalika Wimalasena | MediaLK Talks" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
